Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2008

Ο Ιούδας...


Αποφάσισα κάποτε να δώσω την ευκαι­ρία στον «Ιούδα που φιλούσε υπέροχα» να μου αποδείξει την αξία του. Να καταλάβω επιτέλους, τι το αξιόλογο, τι το δια­φορετικό έχει αυτό το βι­βλίο και γιατί η τηλεόρα­ση το έκανε σίριαλ. Ήταν τόσο καλό, που έπρεπε να το δει όλη η Ελλά­δα σε… εμπορικές συνέχειες, λίγο – λίγο, όπως το φαρμάκι;
Όταν έκλεισα το βιβλίο, αισθάνθηκα ά­δειος. Το κοίταξα, με κοίταξε κι εκείνο και ο «Ιούδας» έβγαλε τη γλώσσα του και με περιέπαιζε:

- Την πάτησες...

- Με πρόδωσες…

Άλλη μία ιστορία αγάπης από αυτές που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε και να ακούμε. Άλλη μία πρωταγωνίστρια που χρησιμοποίησε το πανούργο μυαλό της με «κατινίστικο» τρόπο - ας με συγχω­ρήσουν όλες οι Κατερίνες για την από συνήθεια χρήση του ονόματος - για να την «φέρει» στον μπαγάσα σύζυγό της! Κι έπειτα η ικανοποίηση: «Μία σου και μία μου».
Πλήρης απογοήτευση. Μετά από αυτό χρειαζό­μουν ψυχολογική ανόρθωση. Χρειαζόμουν ηρε­μία Χρειαζόμουν ένα... ταξιδάκι.
Και πήρα το βιβλίο «Σαν τα τρελά πουλιά» της Μαρίας Ιορδανίδου. Μικρότερο από τον «Ιούδα», μα πόσο μεγαλύτερο! Βιβλίο μιας άλλης εποχής. Με ταξίδεψε στην Πόλη, στη Σμύρνη, στην Αλεξάν­δρεια, στην Αθήνα. Έμαθα πράγματα για την επο­χή πριν το ’50.
Αλλά, γνώρισα και το μεγαλείο της ηρωίδας, της Άννας, που, ενώ ήταν έγκυος στο δεύτερο παιδί της και ζούσε μέσα στην προσφυγική μιζέρια, ό­ταν ανακάλυψε ότι ο άντρας της την απατούσε, περίμενε να φάνε μαζί το μεσημέρι και έπειτα πή­γαν στην κάμαρά του και του είπε. «Ξέρω. Και τώ­ρα που το ξέρεις πως το ξέρω έλα να αποφασί­σουμε σαν δυο καλοί σύντροφοι πώς πρέπει να λύ­σουμε τα προβλήματα μας».
Τίποτε άλλο δεν είπε η ηρωίδα. Φυσικά το βιβλίο δεν έχει να κάνει με το ποιος απατάει ποιον και γιατί. Το προσπερ­νάει, θεωρώντας το ένα κομμάτι του μύθου και το αναφέρει επειδή βοηθάει την εξέλιξη.
Και μέσα σε δύο μόνο γραμμές σου δίνει το μεγαλείο της ψυχής μιας γυναίκας, που μέσα σε όλα τα προβλήματά της είχε να αντιμετωπίσει ακόμα κι αυτό! Και το καταφέρνει, με μια λογική απόλυτα ξεκάθαρη, χωρίς να είναι αυταρχική, χωρίς να επιβάλλεται και χωρίς να συγκρούεται…

10 σχόλια:

Αποψη είπε...

Έχω διαβάσει τον Ιούδα, καλοκαίρι, με άμμο ανάμεσα στις σελίδες και πίστεψέ με, μια χαρά ήταν για βιβλίο ξαπλώστρας. Ως εκεί. Δεν θυμάμαι καν τι ακριβώς θέλει να πει. Για ποιο λόγο γράφτηκε. Με λίγα λόγια συμφωνώ μαζί σου.
Το καλοκαίρι που πέρασε διάβασα πολλά βιβλία. Μου έμεινε όμως ένα να θυμάμαι για πάντα. ΤΟ ΝΗΣΙ της Hislop.Μια αγγλίδα, περιγράφει το κλίμα της Ελλάδας του '50, καλύτερα από ότι το κάνουν οι παππούδες μας που το έζησαν. Σπιναλόγκα, λέπρα, χωρισμός, ζωντανοί νεκροί, περιθώριο, δύναμη, κουράγιο, ελπίδα, ζωή και θάνατος, μπλέκουν με ανατριχιαστικό τρόπο. Διαβάζεται μονορούφι.

Αποψη είπε...

Ξέφυγα από το θέμα σου βέβαια, αλλά ήθελα να σου προτείνω το βιβλίο αυτό σε περίπτωση που δεν το έχεις ήδη διαβάσει.

Επί της ουσίας του θέματός σου, τώρα.
ΔΞ/ΔΑ μόνο στον χορό βλέπεις αν ξέρεις τα βήματα... Εύχομαι να μην μου τύχει (να το μάθω;;;)

Shadowface είπε...

Spinaloga de spetelskas o το έχω διαβάσει στα σουηδικά κ ήταν καταπληκτικό. Σχετικά με τον ιούδα τώρα δεν το έχω διαβάσει ούτε έχω δει την σειρά γιατί ο τίτλος δε με τράβηξε ποτέ κ μάλλον από ότι λέει κ ο σοφός γέρος από το βουνό καλά έκανα.

Marina είπε...

Υπάρχουν πολλών ειδών βιβλία, άλλα θέλουν να σε κάνουν να σκέφτεσαι και άλλα να σκοτώνεις την ώρα σου. Στη δεύτερη κατηγορία είναι ο Ιούδας, οι μαμάδες ΒΠ κλπ. Είναι και θέμα ανθρωπου, ακόμη και στη παραλία κάτι καλύτερο απο τον Ιούδα θα προτιμούσα, ένα σταυρόλεξο είναι πιο επικοδομοιτικό, όπως και να έχει..ο μπαξές των εκδοτών φροντίζει για όλα τα γούστα.
Τη Μαρία Ιορδανίδου την έχω διαβάσει/ξεπουπουλίσει απο τότε που ζούσε..εξαιρετική, περιγραφική και ωραίο γράψιμο.

o geros είπε...

@ αποψη: Δεν αντέχω τους συγγραφείς που στα 25 τους έχουν ήδη γράψει την αυτοβιογραφία τους... Το γνωρίζω το ΝΗΣΙ. Έχω διαβάσει μόνο αποσπάσματα (λόγω έλλειψης χρόνου). Στο μέλλον θα το δω...
Πάντως, θέμα μου δεν ήταν η απιστία (δεν μου αρέσει η λέξη). Όσο για σένα, δεν θα σου τύχει! Αποκλείεται!


@ Shadowface: Ναι, φίλε! Μακριά! Προτίμησε να διαβάσεις Μίκι Μάους! Είναι καλύτερο!

@ Marina: Συμφωνώ! Έχω όλα τα βιβλία της! Τα διαβάζω και τα ξαναδιαβάζω! Και αυτή είναι η επιτυχία! Πολύ θα ήθελα να την είχα γνωρίσει!

Αποψη είπε...

Και γω δεν εννοούσα την απιστία με το ΔΞ/ΔΑ. Έλεγα ότι δεν ξέρω αν θα μπορέσω να είμαι τόσο τρυφερά λογική και θηλυκή, στην αντιμετώπιση μιας κρίσης σοβαρής. Δεν έχω μάθει δυστυχώς να είμαι ..."στρογγυλή" ...χωρίς γωνίες!
ΥΓ Και που το ξέρεις εσύ και το αποκλείεις δηλαδή;;;

o geros είπε...

Όχι μόνο είμαι στρογγυλός, αλλά είμαι ο απόλυτος κίκλος! Σα μπάλα, ένα πράμα! Δεν ξέρω πώς το κάνω!
Το ξέρω επειδή:
1. Είσαι πολύ καλή μάνα.
2. Είσαι πολύ καλή σύζυγος.
3. Έχεις πολύ καλή θέση στο δημόσιο.
4. Είσαι περισσότερο έξυπνη απ' όσο θα έπρεπε.

Αποψη είπε...

Δημόσιο; Εγώ δημόσιο; Μεγίστη προσβολή! Όλα τ άλλα με έμφαση στο "έξυπνη" δεκτά.!

o geros είπε...

@ αποψη: Ρε ψωνάρα, όπως όλοι ξέρουμε, μόνο ένας έξυπνος μπορεί να κάνει τον βλάκα. Εσύ όμως, όλο εξυπνάδες είσαι...

Αποψη είπε...

Μη μου μιλάς έτσι... με πληγώνεις!